จากปูสู่ความฝัน

บางการเดินทางยังคงดำเนินต่อไป แม้คุณจะจากสถานที่นั้นไปแล้วนานแล้วก็ตาม

เมื่อวันที่ 9 มกราคม 2025 ฉันได้ไปเยี่ยมชมศูนย์อนุรักษ์ช้างในซาบารากานูวา ใกล้เมืองคันดี ประเทศศรีลังกา ข้างๆ ศูนย์อนุรักษ์มีโรงงานเล็กๆ ที่ผลิตกระดาษทำมือจากมูลช้าง ฉันรู้สึกทึ่งกับกระบวนการนี้มาก มันมีความเป็นกวีอยู่ในตัว: สิ่งที่ถูกทิ้งไป ถูกแปรรูปด้วยมือจนกลายเป็นกระดาษที่มีเนื้อสัมผัส สีสัน และประวัติศาสตร์เป็นของตัวเอง

ไม่ทราบว่าทำไม แต่ฉันก็ซื้อไปห้าแผ่น

กระดาษแผ่นนี้เดินทางมาพร้อมกับฉันจากศรีลังกาไปยังภูเก็ต ประเทศไทย ที่ฉันกำลังใช้เวลาช่วงฤดูหนาวอยู่ที่นั่น เป็นเวลาหลายสัปดาห์ที่กระดาษแผ่นนี้ถูกทิ้งไว้โดยไม่ถูกแตะต้อง รอคอยอย่างเงียบๆ แล้ว ในปลายเดือนมกราคม 2025 ขณะที่ฉันพักอยู่ที่ไนฮาร์น ภาพวาดเหล่านั้นก็ปรากฏตัวขึ้นในที่สุด

ใบกระดาษทั้งห้าใบได้กลายเป็นสองผลงานอิสระ: ภาพคู่ Spellbound และภาพสามส่วน กำลังรอ, ฉันรู้สึกได้ถึงคุณ และ ระหว่างความว่างเปล่า.

ต้นกำเนิดของกระดาษนี้ยังคงแยกไม่ออกจากภาพวาดเอง พวกมันนำความทรงจำของช้าง ภูมิทัศน์ของศรีลังกา และการเดินทางลงใต้สู่ภูเก็ต ซึ่งในที่สุดพวกมันก็ได้พบรูปแบบสุดท้ายของตนเอง

มีวงจรที่สวยงามในเรื่องนี้:

ช้างกลืนกินภูมิทัศน์, ภูมิทัศน์กลายเป็นกระดาษ, กระดาษเดินทาง, กระดาษกลายเป็นภาพวาด, และภาพวาดกลายเป็นความทรงจำ.

บางครั้งศิลปะก็เริ่มต้นจากภาพหรือความคิด

บางครั้งมันก็เริ่มต้นจากกระดาษห้าใบที่ซื้อมาจากร้านเล็กๆ ข้างศูนย์อนุรักษ์ช้าง